Δεκτή ανακοπή κατά αναγκαστικής κατάσχεσης λόγω καταχρηστικής συμπεριφοράς διαχειρίστριας εταιρείας (MΠΤρικάλων 155/2026)
Στη σχολιαζόμενη απόφαση επί ανακοπής μας που έγινε ΔΕΚΤΗ, το Δικαστήριο δέχθηκε ότι η επίσπευση πλειστηριασμού από τη διαχειρίστρια εταιρεία αποτέλεσε μέτρο ιδιαίτερης σκληρότητας που υπερβαίνει τα ανεκτά όρια θυσίας, με δυσανάλογα επαχθείς για την οφειλέτιδα συνέπειες σε σχέση με αυτές που θα υποστεί η επισπεύδουσα την εκτέλεση και ως τέτοια κρίθηκε καταχρηστική σύμφωνα με το άρθρο 281 ΑΚ και την αρχή της αναλογικότητας μέσου και σκοπού.
Ειδικότερα, η καταχρηστική άσκηση δικαιώματος από πλευράς της διαχειρίστριας εταιρείας (servicer) στηρίχθηκε στο ότι η ανακόπτουσα εντολέας μας είχε προ της επιβολής κατάσχεσης ασκήσει ανακοπή κατά της διαταγής πληρωμής και κατά της επιταγής προς πληρωμή στην οποία στηρίχθηκε η κατάσχεση, η οποία εκκρεμοδικούσε καθώς και ασφαλιστικά μέτρα αναστολής εκτελέσεως κατά των ως άνω πράξεων τα οποία εκκρεμοδικούσαν και για τα οποία είχε οριστεί σύντομη δικάσιμος, ενώ επίσης είχε ασκήσει έφεση κατά απορριπτικής απόφασης περί της υπαγωγής της στο Νόμο Κατσέλη για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά μέσω της οποίας ζητούσε να ρυθμιστεί μεταξύ άλλων και η επίμαχη απαίτηση, η οποία έφεση επίσης εκκρεμοδικούσε σε σύντομη επίσης δικάσιμο (μόλις λίγους μήνες μετά την επιβολή της κατάσχεσης). Επιπρόσθετα, διότι τα κατασχεμένα ακίνητά της είχαν εμπορική αξία σημαντικά μεγαλύτερη σε σχέση με την oφειλή για την οποία επιβλήθηκε κατάσχεση καθώς η αξία τους ανερχόταν σε 93.500 Ευρώ και η εν λόγω απαίτηση η οποία μάλιστα ήταν εξοπλισμένη με προσημείωση υποθήκης, ανερχόταν σε 36.682,74 Ευρώ πλέον τόκων. Το Δικαστήριο επίσης συνεκτίμησε το γεγονός ότι η ανακόπτουσα είχε προσπαθήσει πολλάκις να εξεύρει συμβιβαστική λύση αρχικά με την Τράπεζα, και μετά την πώληση του δανείου με τη διαχειρίστρια εταιρεία, οι οποίες όμως αρνούνταν οποιαδήποτε προσπάθεια εξωδικαστικής επίλυσης μέσω μίας ρύθμισης.
Στην προκειμένη λοιπόν απόφαση, η δικαστική κρίση εστιάζοντας στις ειδικότερες περιστάσεις και στα μέσα, τους σκοπούς και τις μεθόδους που η διαχειρίστρια εταιρεία χρησιμοποίησε, κατέληξε σε μία δίκαιη στάθμιση μεταξύ των συνεπειών που θα είχε ο πλειστηριασμός για την ανακόπτουσα εν σχέσει με τον κίνδυνο ματαίωσης της ικανοποίησης της διαχειρίστριας εταιρείας. Αναχαίτισε συνεπώς με τον τρόπο αυτό την κατάφωρα κακόπιστη και καταχρηστική συμπεριφορά του servicer όπως προεκτέθηκε, ο οποίος αντί να αναμένει την έκβαση των ουκ ολίγων ενδίκων μέσων και βοηθημάτων που είχε ασκήσει η ανακόπτουσα, η οποία εμπράκτως είχε αποδείξει ότι επιθυμούσε πραγματικά το διακανονισμό και την τακτοποίηση των οφειλών της, προέβη σε επίσπευση εκτέλεσης, επιφορτίζοντας την με επιπλέον δικαστικά έξοδα και φυσικά αγωνία για την τύχη των ακινήτων της, ενώ υπήρχε επίσης κίνδυνος να υποστεί ανεπανόρθωτη βλάβη αν ματαιωνόταν η συλλογική ικανοποίηση των πιστωτών της την οποία προσδοκούσε μέσω της υπαγωγής της στο Νόμο Κατσέλη.
Την υπόθεση χειρίστηκε η γράφουσα και η απόφαση εστάλη προς δημοσίευση στην τράπεζα νομικών πληροφοριών NOMOΣ
Ευγνωσία Παπαδοπούλου
ΜΔΕ Διεθνών Σπουδών
*Σημειώνεται ότι οι εδώ προσφερόμενες πληροφορίες δεν μπορούν να θεωρηθούν ως παροχή νομικών συμβουλών, ούτε μπορούν να αντικαταστήσουν την εξατομικευμένη παροχή νομικών υπηρεσιών. Ως εκ τούτου, η πρόσβαση στις σχετικές πληροφορίες δεν εκλαμβάνεται ως σχέση εντολής ανάμεσα στους επισκέπτες χρήστες του δικτυακού τόπου και στο δικηγορικό γραφείο της γράφουσας και κατόχου του διακτυακού τόπου.
Περαιτέρω, σημειώνεται ότι απαγορεύεται βάσει Κώδικα περί Δικηγόρων η παροχή νομικών συμβουλών άνευ της ανάλογης αμοιβής (άρθρο 57 Ν. 4194/2013 όπως τροποποιήθηκε και ισχύει).